آخرین دفاعیات دکتر مصدق

به من گناهان زيادي نسبت دادند و من مي دانم يک گناه بيشتر نکرده ام و ان اين است که تسليم تمايلات خارجيان نشده و دست انان را از منابع ملي کشور کوتاه کردم در تمام مدت زمامداري خود از لحاظ سياست داخلي و خارجي يک هدف داشتم.

و آن اين بود که ملت بر مقدرات خود مسلط گردد و هيچ عاملي در سرنوشت مملکت جز اراده ملت دخالت نکند.

پس از50 سال مطالعه و تجربه به اين نتيجه رسيدم جز تامين ازادي و استقلال ممکن نيست ملت ايران بر مشکلاتي که در راه سعادت و عظمت خود دارد غلبه کند براي نيل به اين منظور تا انجا که توانستم کوشيدم.

راست است که مي خواهند سرنوشت من و خانواده ام را درس عبرت براي ديگران کنند.( در اينجا حالت گريه به اقاي دکتر مصدق دست داد) ولي من مطمئنم که نهضت ملت ايران خاموش شدني نيست و هرگز فراموش نکنند که سرنوشت افراد در مقابل حيات و استقلال ملل بي ارج و بي ارزش نيست است و تنها آرزويم اين است که ملت ايران اهميت نهضت ملي خود را به خوبي درک کنند.

 و به هيچ صورت از تعقيب راه پر افتخاري که رفتند دست نکشند اميدواريم که تمام طبقات و احاد و افراد از يير و جوان در هر مسلک و مذهب و دين در هر شغل و مقام اين معنا را به خوبي درک کنند. ( کتاب محاکمه و دفاع دکتر محمد مصدق)

راهش ماندگار و یادش گرامی باد.او فخر ایرانیان است.

حافظ

زان یار دلنوازم شکریست با شکایت          **         گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت
بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم       **        یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت
رندان تشنه لب را آبی نمی دهد کس       **         گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت
در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کان جا    **         سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت
چشمت به غمزه ماراخون خوردومیپسندی  **         جانا روا نباشد خون ریز را حمایت
در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود    **        از گوشه ای برون آی ای کوکب هدایت
از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود        **         زنهار از این بیابان وین راه بی نهایت
ای آفتاب خوبان می جوشد اندرونم           **        یک ساعتم بگنجان در سایه عنایت
این راه را نهایت صورت کجا توان بست        **         کش صد هزار منزل بیش است در بدایت
هر چند بردی آبم روی از درت نتابم             **         جور از حبیب خوشتر کز مدعی رعایت
عشقت رسد به فریاد ار خود به سان حافظ  **         قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت

ژنرال تیرها بر شانه های استوارت

امير آدم شجاعي است. براي همين در نخستين ساعات بامداد فردای بازی با سينه يي ستبر برمي گردد به تهران، خود خود شکست خورده اش برمي گردد نه «ژنرال». هر چند بسياري از اهالي فوتبال منتظر چنين بازگشتي بودند تا در نهايت بي انصافي بر اين سينه نشان بي لياقتي بزنند، اما مگر او را به عنوان سرمربي موقت تيم ملي بدرقه نکرديم؟ مگر عنوان ساختگي «ژنرال» که کامران منزوي 15 سال پيش براي او انتخاب کرده بود را بر تافتيم که حال بخواهيم نشستن نشان بي لياقتي را بر سينه اين ژنرال برتابيم؟امير قلعه نويي آدم شجاعي است. چون جلوي کره به اصل خودش بازگشت و با همان 2-5-3 سنتي و همان کاراکتر آشفته بازي کرد و باخت ولي نه اداي «مورينيو» را در آورد نه اداي «پروين» را و دست آخر در کمال شهامت همه تقصيرات را به گردن گرفت. اعترافي که نه از پروين 15 سال پيش بعد از بازگشت زودهنگام از جام ملت هاي هيروشيماي 92 بر مي آمد نه از مورينيوي 2007.البته قلعه نويي تا پيش از اين شکست و اين اعتراف آخري، تلاش هاي نافرجامي کرد که در راستاي «نوپرويني» گوشه هاي ادبيات و مرام «پرويني» را در رفتار و گفتارش نمايش دهد، اما موفق نشد. او بازيکنان را در هتل حبس کرد، جلوي دوربين هاي خبري به شاگرد قديمي اش حرف هاي ناخوشايندي زد، به هم ريختگي اردوي تيمش را به صدا و سيما ربط داد، با مجري ها و خبرنگاران گلاويز شد، در کنفرانس هاي خبري اصطلاحات کوچه بازاري به کار برد“ درست نظير همين کارها در هيروشيماي 92 اتفاق افتاده بود.اما باور کنيم که قلعه نويي از صبح روز بازي که از خواب برخاست تصميم گرفته بود به اصل خودش بازگردد. او اين موضوع را وقتي پيش از بازي سرجايش ايستاد و براي دست دادن با فربيک چند قدم به سمت نيمکت کره برنداشت، ثابت کرد. وقتي در نيمه اول کت شيک کرم رنگش را درآورد و روي نيمکت نشست و بعد وقتي دوباره آن را پوشيد تا زير باران حدود 80 دقيقه را در منطقه فني بي تابي کند، ثابت کرد. وقتي لژيونرهايي مثل مهدوي کيا، رضايي، زندي و نکونام را مجبور به زدن پنالتي نکرد و وقتي پيشنهاد رسول خطيبي بدترين بازيکن ايران را براي پنالتي زدن پذيرفت، ديگر از آن کاريزماي متظاهر خبري نبود. حالا خود خودش بود و بالاخره وقتي با سر و صورت آشفته و موهاي خيس از حضور در کنفرانس مطبوعاتي پس از بازي طفره نرفت تا به تقصير خود در شکست بهترين تيم ملي ايران (به زعم خود و دستيارانش) در مقابل بدترين تيم ملي کره (به زعم روزنامه هاي کره يي) اعتراف کند، بايد به او به خاطر شهامتش تبريک مي گفتيم و حالا هم همه ما خیلی مردونه و با ناجوانمردی کامل زیر شدید ترین انتقادات میبریمش.

تسلیت

لیلا جان تسلیت منو بابت فوت برادر بزرگوارتون بپذیر.

برای تسلی دل فقط می تونم بگم منو در غم خودتون شریک بدونید.امیدوارم روحشون که به نقلی شهید هم شدند با پیامبر و اولیای خدا همنشین باشند.

ان شاالله نزد خدای رحمان روزی میگیرند.