آغاز ماه پربرکت رمضان رو به همه دوستان چه مسلمون و چه غیر مسلمون که هر دو نوعشون به اقسام مختلفی و جود دارند تبریک میگم.
ماهم ای داریم خودمونو میکشیم تا ذره ای از این نسیم بهمون بوزه اما مگه میشه غیبت نکرد، اونم کی دقیقا زمانی که کلی پاداش داده باشن؛ حسابی بازار غیبت داغ میشه.دروغ هم که سر جهازیه؛ حالا اینا رو میشه یه کاری کرد چشم چرونی وایییییی خدایی این دیگه راه نداره.به هر دری که میزنی از یه جا میزنه بیرون ماشاله هزار ماشاله مانکن های ایرانی هم کم نمیذارن.
حالا از این اینها که بگذریم میرسیم به موضوع مهم افطاری و سحری. افطار رو که به لطف کبابیهای محلمون یا آش رشته یا حلیم به بدن میکوبیم، و لی سحری رو خودتون حساب کنین یه برنج که شباهت بسیار زیادی به ملات داره و یه کنسرو قرمه سبزی ، ماست، سالاد (عشق من) ، و سر آخر هم چای.
خدا میدونه کی این معده بد بخت من با این هله هوله ها شاکی شه.
